نمیخوام این تو ذهنم جا بگیره اما به طرز مشکوکی جدیدا داره بهم ثابت میشه! بذار اینطوری بگم:خدا گفته:همیشه بعد از هر سختی آسانیست!

من این چند وقت امتحان کردم هر روزی که بیشتر بهم خوش گذشته و بیشتر خندیدم، شبش خیلی راحت همه اش از دماغم در اومده! مسخره نیست؟

خدا جون؟ قربون بزرگیت. چطوره که اینور بوم گرما اون ور بوم سرما؟ از این طرف روز خوبو نمیذاری به شب برسه؛ اما از اون طرف هر چی سختیاتو تحمل میکنیم به امید این که امروز و فردا امتحان الهی تموم میشه و نوبت آسایشمون میرسه، خبری نمیشه؟ آخه واقعا این کار شما درسته؟