پرنده ی سفید

سلام
روزی که این وبلاگ رو ساختم... می خواستم از دلم بنویسم و دل کسایی که دوروبرم هستن و دوسشون دارم.
می خواستم جایی باشه واسه حرفایی که گاهی گفتنشون تو دنیای واقعی سخته...
روزای اول فکر نمی کردم بتونم دوستای زیادی پیدا کنم... فکر نمی کردم خواننده های زیادی داشته باشم.
امروز... خواننده های زیادی ندارم... اما دوستای خوبی پیدا کردم... دوستایی که شاید از بعضی از دوستام تو دنیای واقعی بهم نزدیک ترن...:)
همراه همیشگی ممنونم از بودنت...
و مهمان نازنین... در این خونه همیشه به روت بازه:)
اینجا هرگونه انتقاد و پیشنهاد و نظر هم آزاده:)